2014-04-07

Materiały instalacyjne

Poniżej znajduje się omówienie najważniejszych cech popularnych materiałów instalacyjnych do wykorzystania w instalacjach wodnych.

 

Stal

rury stalowe są ciężkie, odporne na wysoką temperaturę, sztywne. Te cechy powodują, że stal jako materiał instalacyjny ma pewne zalety, ale i wady. Zacznijmy od zalet: trwałość i odporność na wysoką temperaturę sprawia, że elementy stalowe nie ulegają odkształceniu i zniszczeniu w kontakcie z gorącą wodą, zapewniają szczelność, ponadto nie wymagają one mocowania do ścian (np. przy konstrukcji pionów). Minusem jest powierzchnia stali – ponieważ nie jest idealnie gładka, wewnątrz rury może dochodzić do procesu korozji. Jeśli wybieramy rury stalowe, ważne jest zabezpieczenie ich przed korozją i zadbanie o dobrą jakość wody płynącej rurami. Szczególnie ważne jest to w przypadku stali ocynkowanej, gdyż jej skorodowana powierzchnia może uwalniać do wody związki cynku i żelaza. Można także zdecydować się na rury ze stali nierdzewnej, które nie korodują. Kolejną sprawą jest duży ciężar rur stalowych, co powoduje, że ich transport i montaż może być trudniejszy, niż w przypadku rur z tworzyw sztucznych. Wykonywanie połączeń na stalowych elementach jest także bardziej pracochłonne. Obecnie stal jest najczęściej stosowana do wyrobu elementów takich jak takich jak kolanka, narożniki, złączki czy mufki.

 

Miedź

jest lekka, miękka, giętka, odporna na wysoką temperaturę, skłonna do odkształceń, odporna na korozję (choć w przypadku wody o obniżonym pH i dużej zawartości dwutlenku węgla, miedź może oddawać jony do wody), ma bardzo dobre właściwości bakterio-statyczne (i jest przyjazna dla środowiska – całkowicie naturalna), rury miedziane mają bardzo gładką powierzchnię wewnętrzną, są gazoszczelne. Dzięki swej plastyczności i łatwości gięcia jest materiałem bezproblemowym przy montażu, można ją lutować, spawać, skręcać, zaprasowywać i zaciskać. Oprócz wspomnianej wyżej możliwości przejścia jonów miedzi do wody (jednak tylko w sprzyjających warunkach), trzeba pamiętać także, że miedź ze względu na swoje cechy może ulegać niewielkim odkształceniom (może np. wymagać kompensacji wydłużeń), a rury miedziane wymagają przymocowania do ścian. W instalacjach wykonanych z miedzi poleca się unikać gwałtownego przepływu wody pod wysokim ciśnieniem.

 

Tworzywa sztuczne

instalacja z tworzyw sztucznych jest łatwa w montażu, jej elementy są lekkie, mają gładką powierzchnię, nie przewodzą ciepła (a więc nie wymagają dodatkowej izolacji nawet dla gorącej wody), cechują się dobrą izolacją elektryczną (brak więc korozji elektrochemicznej czy galwanicznej), także dobrą izolacją akustyczną (tłumią szumy), nie przenoszą drgań i wibracji. Szczegółowe cechy, takie jak rozszerzalność cieplna, odporność na wysoką temperaturę, elastyczność, odporność na naprężenia itp., zależą od rodzaju wykorzystanego tworzywa. Dlatego do różnych typów instalacji stosuje się różne tworzywa sztuczne i inaczej się je układa. Instalacje z tworzyw sztucznych wymagają zastosowania kompensatorów wydłużeń oraz punktowych podpór (stałych i przesuwnych). W instalacjach wody zimnej stosuje się rury o niewielkich średnicach i cienkich ściankach, natomiast w instalacjach wody ciepłej należy stosować rury z grubszymi ściankami. Oprócz rur producenci oferują wykonane z tworzyw sztucznych łączniki, trójniki (z gwintem zewnętrznym i wewnętrznym), kolanka i złączki. Instalacje wykonane z tworzyw sztucznych łączy się poprzez zgrzewanie, klejenie lub zaciskanie. Dokładny sposób łączenia zależy od rodzaju tworzywa.

Najpopularniejsze tworzywa sztuczne do zastosowania w instalacjach wodnych to: polichlorek winylu (PVC, PCW), chlorowany polichlorek winylu (CPVC), polietylen (PE) – miękki (PE-LD) i twardy (PE-HD), polietylen sieciowany (PE-X), polipropylen (PP), polibutylen (PB). Coraz popularniejsze są także rury wielowarstwowe, zrobione z kilku warstw rożnych materiałów. Zwykle nazywane są one skrótami użytych materiałów, np. rury PEX/AL/PEX czy PP-R/AL/PP. Warstwa antydyfuzyjna często wykonana jest z aluminium. Rury wielowarstwowe mają cechy różnych użytych tworzyw, stąd często ich parametry robocze są lepsze niż pojedynczego materiału (są np. łatwiejsze do formowania, nie ulegają naprężeniom, nie wymagają dużej liczby mocowań, są twardsze itd.). Do ich łączenia stosuje się złączki mosiężne zaprasowywane lub zaciskane. Rury wielowarstwowe można stosować w instalacji wody ciepłej i zimnej, a także w instalacji c.o. (w zależności od użytych w poszczególnych warstwach tworzyw).

 


Powrót do Porady

Aktualności
05 Styczeń
2013

Działa jak cichy zabójca..

To wtedy źle pojęta oszczędność i nadmierna szczelność pomieszczeń mogą doprowadzić do odcięcia d...

więcej

14 Grudzień
2012

Najprostszy sposób na oszacowanie zapotrzebowania na kolektory.

Junkers oferuje praktyczne narzędzie przydatne przy szacowaniu zapotrzebowania na kolektory słone...

więcej

14 Grudzień
2012

Rekuperacja a zdrowie

Dzisiejszy poziom rozwoju technologicznego pozwala na to, aby nasze domy były coraz szczelniejsze...

więcej